ความรักก็เหมือนตด มักจะแอบเก็บเงียบไว้ เมื่ออัดอั้นจนทนไม่ไหวก็ได้แต่เปิดเผยออกมาเงียบๆ ความรักก็เหมือนตด ที่หากเผลอเสียงดังออกไปอาจจะเป็นเรื่องตลกสำหรับคนอื่น แต่มันก็ทำให้เราสบายใจที่ได้ระบายมันออกไป ความรักก็เหมือนตด ถึงแม้กลิ่นจะจางหาย แต่ก็ยังจำอยู่ในใจมิลืมเลือน ความรักก็เหมือนตด มีแต่คนที่เราต้องการให้รับรู้เท่านั้นถึงจะได้มันไปเต็มๆ(คนที่อยู่ข้างหลังไง) คนที่เหลือรอบๆก็ได้เพียงเศษความรักยามเหงาเราไปเท่านั้น(ก็แค่กิ๊กเอาไรมาก) ความรักก็เหมือนตด แม้กลิ่นจะแรงซักแค่ไหน ซักวันกลิ่นมันก็ต้องจางหาย แต่ยังเหลือบาดแผลในใจของผู้ที่ได้ดมและผู้ปล่อยมันออกมาตลอดไป... ความรักก็เหมือนตด ถึงแม้จะอยู่ต่อหน้าคนคุ้นเคย(เพื่อนสนิท) ก็ยังไม่กล้าปล่อยมันออกมาเต็มแรงซักที ความรักก็เหมือนตด ตดที่แท้จริงย่อมออกมาจากตรูด.. ไม่ใช่จากปาก ความรักที่แท้จริงก็ย่อมออกมาจากใจมิใช่คำพูด ความรักก็เหมือนตด ยากที่จะยอมรับต่อหน้าคนอื่นว่าเป็นคนตด เท่าๆกับยากที่จะรับว่าดมมันเข้าไปเต็มปอด ความรักก็เหมือนตด แม้มองไม่เห็นด้วยตา แต่คุณก็รู้..ว่ามีอยู่จริง....

ความรัก ที่มีเหตุผลไม่ใช่ความรัก และความรักนั้นจะอยู่กับฉันตลอดไป ให้เป็นความทรงจำที่สวยงาม เหมือนภาพวาด เหมือนละครน้ำเน่า ที่อาจไม่สมหวังในตอนจบ แต่ก็สวยงามที่ได้คิดถึง ฝันถึง ถึงไม่ได้ครอบครอง แต่ก็คิดถึงมันเสมอ ผ่านมานานแต่เรื่องราวก็ยังฝั่งใจ ยังอ่อนไหว ร้องไห้ และเจ็บปวดเสมอ เมือคิดถึงมัน รักแรกแม้ไม่สมหวังแต่รู้ไว้เถอะว่ารักนี้บริสุทธิ์มากกว่าจะเปรียบเทียบกับใคร